Albaya Mektup Yok

  • İnsan çoğu zaman bekler. Beklediği şey bir mektup, bir haber, bir insan, belki de yıllardır kendisine borçlu olunan bir hayat olabilir. Bilmekle vazgeçmek arasındaki o tuhaf mesafede yaşar. Albay da tam orada yaşar. On beş yıldır her cuma postaneye gider. Kendisine bağlanması gereken emekli maaşını bekler. Her cuma aynı beklenti, aynı yol, aynı boşluk. Bir…

    Read more →